Klant ervaring: Wilma's verblijf in Palazzo di Varignana

Wandelen en wennen

Mijn eerste dag begint met bewegen. Meer dan 13.500 stappen, wandelend door de wijngaarden van het landgoed. Thuis had ik dat nog nooit gehaald. Het advies voor deze week is helder: niente vino. In plaats daarvan drink ik thee, water met citroen en een groen sapje. De laptop heb ik wel meegenomen, maar die heeft het licht die eerste dag niet gezien. De stapel boeken wint.

Bewust eten leren

Na een ochtend in de buitenlucht volgt een Herbal Stamp-massage, en ja, neem 'stamp' letterlijk. De ochtend sluit ik af met een begeleide lunch, gericht op aandachtig eten. Ik vertel over mijn eetgewoontes thuis, zoals vaker lunchen in de auto. Hier eet ik met een blinddoek op: wat proef je eigenlijk, wat eet je? Onwennig, maar leerzaam. De begeleider is vooral aardig en geeft me het gevoel dat er niets moet, alleen aandacht.

's Middags is er ruimte voor mezelf, in de zon en met een boek. Het blijft toch je familie? gaat over familiemythes en over rouwen om levend verlies, vanuit onderzoek en praktijk. Nieuwe inzichten, nieuwe kansen om op te pakken, met wie er wel is, of om later een relatie opnieuw op te bouwen. Geen lichte kost, maar juist in de rust van deze week is er ruimte om erover na te denken zonder dat het me overvalt.

Wat mijn lichaam me vertelt

Het belangrijkste inzicht van de week komt van de Italiaanse yogadocent. In twee sessies laat hij zien hoe hard mijn schouders werken en hoe hardnekkig mijn buik al die tijd buitenspel is gezet. Rechtop, schouders omlaag, ontspannen, de buik het werk laten doen. Oefenen, links om, rechts om. Als juf leerde ik ooit hoe buikademhaling werkt, ik dacht dat ik dat nog steeds deed. Niets van waar. In elkaar gedoken achter een scherm, gespannen, het hoofd aan het werk, de rest van het lichaam leek wel weggevallen. Een beeld van deze tijd, misschien. Een stevige nek- en schoudermassage laat me daarna voelen hoe het ook kan.

's Avonds lees ik verder in Mens blijven tussen systemen (Hubeek, 2026), over hoe ook in het onderwijs de nadruk steeds vaker op kennis alleen komt te liggen, op het hoofd, met steeds meer toetsen om vast te stellen wat kinderen kennen. Het roept vragen op over wat we daarmee eigenlijk stimuleren in hun ontwikkeling. Om overeind te blijven in een tijd van schermen en AI is kennis alleen niet genoeg, schrijft de auteur, daarvoor is de hele mens nodig. Het raakt precies aan wat ik die ochtend in mijn eigen lichaam voelde.

Natuur, rust en een enkele verrassing

De volgende ochtend ga ik de natuur in voor een wandeling door de olijventuin, langs het gras en de kruidentuin, berg op en berg af. Een oprecht fijn begin van de dag. Terug op het landgoed volgt een chakramassage, iets waar ik van tevoren niet meteen een beeld bij heb, maar die me vooral rust brengt. Een gezonde lunch besluit ik op het terras, lezend, met af en toe een blik op de mensen om me heen. Er is die dag opvallend veel bedrijvigheid op het landgoed, gasten die er voor een speciale gelegenheid zijn. Ik laat het gebeuren en geniet vooral van mijn eigen tempo.

Het eindgesprek

Aan het eind van de week volgt een uitgebreid eindgesprek met dr. Annamaria, met een heldere rapportage over waar ik sta. Het voelt als kijken in een scherpe, maar herkenbare spiegel. Vol passie, intens, open, reflectief: dat mag ik koesteren. Een overdreven verantwoordelijkheidsgevoel en schuldgevoel: dat mag ik achterlaten. Daarna een toetje met pralines en aan de bar een glas Pinot Grigio Rosé.

De laatste dag

Zonder wekker wakker, dat zegt voor mij al genoeg. Een ontbijt met zalm, en dan op pad voor de langste wandelronde die ik deze week heb gelopen, via een route die wat hoger ligt. Met overzicht, dat voelt comfortabel. Daarna nog even bij het zwembad, voeten van de vloer, ogen dicht, in de zon, zo lang het kan.

En dan de confrontatie met een minder gezonde gewoonte: hoe kreeg ik het voor elkaar om zoveel kleding mee te nemen? Deze week kreeg ik er ook nog het nodige bij, dus moest ik een extra tas kopen om alles ingepakt te krijgen. Een goede les voor de volgende keer. Voor vertrek nog een laatste lunch in de zon, terwijl er ook nog wat beelden worden gemaakt van mijn ervaringen deze week, voor later gebruik.

Wat ik meeneem naar huis

Rechtop staan. Schouders omlaag. De buik laten werken. Minder inpakken. En vooral: vasthouden wat er al is. Om te zijn, met en voor mensen, vol passie, met kwaliteit, blijven gaan. Less is more.

Palazzo di Varignana

Palazzo di Varignana ligt op het glooiende platteland bij Bologna, op ongeveer 30 minuten rijden van de stad. Het landgoed is gebouwd rond een villa uit 1705 en telt 20 hectare met wijngaarden, olijfbomen en zeven zwembaden. De wellnessprogramma's zijn ontwikkeld door leefstijlexpert dr. Annamaria Acquaviva en bouwen op vijf pijlers: voeding, innerlijke balans, beweging, slaap en supplementen. De Versana Spa werd in 2020 verkozen tot beste spa van Italië.